warszawskie mozaiki

W XVIII wieku miała swój okres świetności i nazywana była nawet Drogą Królewską, ale w ciągu kolejnych lat została poprzecinana torami i straciła na znaczeniu. W 1919 roku otrzymała nazwę Ignacego Prądzyńskiego. W latach 1939-1944 większość zabudowy została zniszczona - i dziś główną atrakcją są jedynie imponujące budynki gazowni i zabudowania EXPO.  Lokalizacja: Wola

Oto kolejna część mozaik. Jest ich w Warszawie naprawdę sporo, mimo, że duża część została zniszczona. Tym razem ze Śródmieścia, Pragi i Mokotowa. Ulica Mostowa, kolorowy kubistyczny fryz mozaikowy, autor: prawdopodobnie Roman Artymowski               Ulica Okrzei 13 Mozaiki z ceramiki i kamienia, autor nieznany, ulica Puławska 51     

Wybudowana w latach 1930-34 w wyniku starań organizacji zrzeszającej żony oficerów i podoficerów. Gmach wg projektu Jana Witkiewicza Koszczyca ma wyjątkową formę i ozdobiony jest cegłą klinkierową. W czasie powstania warszawskiego na terenie szkoły mieścił się szpital i prawdopodobnie z tego okresu przetrwały do dziś ślady po kulach na fasadzie budynku – robią niesamowite wrażenie. Lokalizacja: Żoliborz

Rzeźba wykonana z brązu z 1933 roku, autorstwa Jana Golińskiego (twórcy płaskorzeźb na terenie Zakładu Filtrów Pośpiesznych). Ma wysokość ok. 170 cm. Przepiękna figura wraz z wyjątkowym cokołem przetrwała wojnę bez żadnego uszczerbku. Znajduje się w kameralnej części Boernerowa, i pomimo niezwykłych walorów artystycznych, zna ją niewielki krąg osób. Lokalizacja: Bemowo

Niedługa ulica na Saskiej Kępie, z pięknymi przedwojennymi domami (wtedy awangardowymi) i fragmentem brukowanej nawierzchni. Ciekawy jest też budynek przedszkola z lat 50. XX wieku. Ulica Dąbrówki jest ślepo zakończona jedynym drewnianym domem na Saskiej Kępie – ma on przeszło sto lat. Lokalizacja: Praga Płd.

Zbudowana prawdopodobnie w latach 60. XVII wieku, kilkakrotnie zmieniała właścicieli. W XVIII wieku rodzina Leszczyńskich przebudowała ją na pałacyk w stylu rokoko wg projektu Jakuba Fontany. Podczas II wojny światowej została częściowo zniszczona, po wojnie odbudowana (według oryginalnych projektów, z zachowaniem części detali), a w 2002-2003 roku odrestaurowana. Lokalizacja: Śródmieście

Założony w 1932 roku na terenie dawnych fortyfikacji rosyjskich. Zajmuje powierzchnię 6 ha, przy głównym wejściu znajduje się ‘Alina – dziewczyna z dzbanem”, rzeźba z 1936 roku,  autorstwa Henryka Kuny. W parku zachowała się baszta artyleryjska – pozostałość po budynkach fortecznych – którą wkomponowano ją w układ drzew. Miejsce jest atrakcyjne ze względu na wyjątkową rzeźbę terenu, urozmaicone tereny zielone i plac zabaw – jeden z największych w Warszawie. Park jest zadbany, ogrodzony i zamykany na noc. Lokalizacja: Żoliborz