warszawskie mozaiki

Przedwojenna zabudowa okolic ulicy Daktylowej była w większości drewniana, przez co została niemal zupełnie wypalona w czasie II wojny światowej. Powojenny dekret Bieruta zabraniał odbudowy budynków, których fundamenty nie przetrwały. Mieszkańcy, omijając nieprzyjazne przepisy, budowali prowizoryczne domy w wolne dni, kiedy nie było kontroli, przy tak zwanym "świetle księżyca". Gdy w dzień roboczy zjawiali się urzędnicy, domy już stały, i takich nie można było wyburzać. Na jednym z nich można znaleźć dodatkowe zdobienia stłuczką ceramiczną. Lokalizacja: Mokotów

Przedwojenna zabudowa okolic ulicy Cytrynowej była w większości drewniana i została niemal zupełnie wypalona w czasie II wojny światowej. Powojenny dekret Bieruta utrudnił rozwój ulicy, ponieważ zabraniał odbudowy budynków, których fundamenty nie przetrwały. Żeby oszukać system, mieszkańcy budowali prowizoryczne domy w wolne dni, kiedy nie było kontroli, przy tak zwanym "świetle księżyca". Gdy w dzień roboczy zjawiali się urzędnicy, domy już stały, i takich nie można było wyburzać. Wydaje mi się, że większość przetrwała do dziś:) Lokalizacja: Mokotów

Ulicę wytyczono w okresie międzywojennym. Willa pod numerem 17 należała do Jerzego Rotwanda. Pod numerami 9 i 11 mieszczą się budynki mieszkalne kolonii "Słońce", zbudowane pod koniec lat 20. wg projektu Bohdana Pniewskiego dla urzędników państwowych.  Do dziś przetrwała część zabudowy z lat 30.   Lokalizacja: Mokotów  

Ulicę wytyczono w latach 20., a w latach 30. powstały przy niej zabudowania głównie dwóch spółdzielni: Urzędniczej Spółdzielni Mieszkaniowej (tzw. różowej) oraz Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ("szare domy" wg projektu J. Stefanowicza). Szare budynki stanowiły lustrzane odbicie z domami przy ulicy Akacjowej. Po upadku powstania warszawskiego część zabudowań została podpalona, odnowiono je w 1948 roku.  Lokalizacja: Mokotów