warszawskie mozaiki

Gmach dla Warszawskiej Szkoły Pielęgniarstwa powstał w latach 1927-29 wg projektu Romualda Gutta. Składał się z dwóch segmentów: jeden pełnił funkcję hotelową (bardzo małe pokoiki jedno i dwuosobowe), a drugi szkolną - oba połączone były pionem administracyjnym. Gmach przetrwał wojnę niemal w stanie idealnym, ma tylko nieliczne ślady po pociskach. Od 1945 roku należał do MON i służył opieką lekarską oficerom oraz ich rodzinom. Pierwszy etap rozbudowy w kierunku ulicy Koszykowej nastąpił jeszcze w latach 50., starano się nawiązać stylistyką do części oryginalnej. Po drodze skrócono także komin. Obecnie mieści się tam Centralna Wojskowa Przychodnia Lekarska. Lokalizacja: Śródmieście

Pomnik zaprojektowany przez Ludwikę Nitschową został odlany w zakładzie Braci Łopieńskich i odsłonięty w 1935 roku. Jest wysoki na ok. 3 metry, rzeźbę odlano z brązu. Monument został poddany konserwacji w latach 90., ślady po kulach z 1944 roku postanowiono zachować. Jest to jeden z moich ulubionych pomników. Lokalizacja: Ochota

Okolice ulicy Ordona zmieniają się w oczach. Zostało jedynie kilka pamiątek ubiegłych lat, w tym z tych nowszych: garaże Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Budynki są dość niepozorne, chociaż mi od zawsze podobały się zakręcone wyjazdy z garażu. W tych zwyczajnych zabudowaniach odpoczywały po akcjach auta agentów (auta też zwyczajne, o czym mogliśmy przekonać się podczas przetargu w 2009 roku, tj. ford escort, daewoo, polonez caro). W każdej chwili garaże MSW mogą zostać zburzone, ponieważ w tym miejscu zaplanowany jest biurowiec Archiwum Narodowego RP.  Lokalizacja: Wola